سکانس سرخابی

سکانس سرخابی نمونه‌ای از معماری معاصر در حوزه طراحی داخلی است که ایده اصلی آن از ماهیت سینمایی و مفهوم «سکانس» شکل گرفته است. طراحی لابی به‌جای ایجاد فضایی ایستا، بر پایه حرکت، تغییر دید و تجربه تدریجی فضا شکل گرفته تا مخاطب را مانند یک بازیگر وارد فضای سینما کند. اختلاف تراز موجود با تقسیم سطح پایینی و تبدیل آن به سطوح شیب‌دار و نیم‌طبقه، به یک مسیر حرکتی پیوسته تبدیل شده است. امتداد جان‌پناه‌ها از کف تا سقف و قرارگیری نور در میان این خطوط، ریتم بصری مشخصی ایجاد کرده و حرکت مخاطب را به فریم‌های متوالی تقسیم می‌کند. رنگ قرمز به‌عنوان عنصر غالب، تمام اجزای فضا را به یک حجم یکپارچه تبدیل کرده و هویت بصری پروژه را شکل می‌دهد. ترکیب سطوح شکسته، خطوط پیوسته، نورپردازی و رنگ، فضایی پویا ایجاد کرده که ارتباط مستقیمی با مفهوم حرکت و روایت سینمایی دارد. در مجموع، سکانس سرخابی را می‌توان نمونه‌ای از معماری معاصر با رویکرد سینماتیک و طراحی داخلی تجربی دانست که تجربه حرکت را به بخش اصلی زبان طراحی تبدیل کرده است.