خانه گلاره

خانه گلاره در کوهسار، پروژه‌ای مسکونی به طراحی گروه «طراحان و بناکنندگان زاو» است که در سال ۱۴۰۴ شکل گرفته است.
پروژه با هدف تبدیل یک ویلای آخرهفته موجود به خانه‌ای دائمی شکل گرفته و به‌جای تخریب بنا، آن را با الحاقات جدید گسترش می‌دهد.
الحاقات جدید از منطق فضایی و ساختاری ویلای اولیه الهام گرفته‌اند، اما با هندسه و فرم متفاوتی به آن پیوند خورده‌اند.
هندسه متعامد بنای موجود در بخش‌های جدید به مجموعه‌ای از طاق‌های منحنی و پیوسته تبدیل شده که مانند امتداد طبیعی ساختمان رشد می‌کنند.
تغییر تدریجی رنگ و فرم پوسته‌ها نیز فرآیند گسترش و تحول بنا را در نمای پروژه قابل مشاهده می‌کند.
نور طبیعی از میان طاق‌ها و شکاف‌های ایجادشده وارد فضا شده و ارتباط میان فضاهای داخلی و باغ را تقویت می‌کند.
خانه گلاره نمونه‌ای از معماری معاصر با رویکرد بازآفرینی است که به‌جای حذف بنای موجود، مفهوم «رشد و پیوند» را به ساختار جدید معماری تبدیل می‌کند.

.