ویلای ۱۳۱

ویلای ۱۳۱ در اصفهان نمونه‌ای از معماری معاصر و مدرن ویلایی است که فرم بنا بر پایه محدودیت‌های سایت و نیازهای فضایی پروژه شکل گرفته است. استفاده از بتن اکسپوز به‌عنوان متریال غالب، به حجم ساختمان بیان صریح و یکپارچه‌ای بخشیده و نمای بیرونی را با فضای داخلی مرتبط کرده است. سطوح شیشه‌ای در کنار بتن، تضاد میان جرم و شفافیت را ایجاد کرده و ارتباط بصری میان فضای داخلی و محیط پیرامون را تقویت می‌کند.چوب نیز در کنار بتن و شیشه، بافت و گرمای بیشتری به ترکیب متریال پروژه اضافه کرده و از یکنواختی سطوح سخت می‌کاهد. قرارگیری بخشی از بنا در تراز پایین‌تر از سطح زمین، باعث شکل‌گیری حجمی متفاوت و کنترل‌شده شده و از فرم متعارف ویلای چندطبقه فاصله گرفته است. ترکیب احجام ساده، خطوط افقی، بازشوهای وسیع و مصالح خام، زبان معماری پروژه را بر پایه سادگی و خوانایی متریال شکل می‌دهد.در مجموع، ویلای ۱۳۱ را می‌توان نمونه‌ای از معماری معاصر با رویکرد مدرن، مینیمال و استفاده از متریال خام دانست.