خانه شماره ۲

خانه شماره ۲ در اصفهان نمونه‌ای از معماری معاصر مسکونی با رویکرد اقلیمی و توجه به نور و تهویه طبیعی است.طراحی بنا بر اساس تأمین نور و هوای تازه برای فضاهای اصلی شکل گرفته و بازشوهای گسترده در جبهه جنوبی نقش مهمی در این رویکرد دارند.در نمای شمالی، لایه‌های صلب، نیمه‌شفاف و شفاف در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و ساختاری خوانا به پوسته بنا داده‌اند.استفاده از پوسته دوگانه و فضای سبز میان لایه‌های نما، ضمن کنترل نور، ارتباط میان فضای داخلی و محیط بیرون را تقویت کرده است.در زیرزمین نیز حیاطی فرورفته با گیاهان و آب، نور طبیعی و کیفیت فضایی را به بخش عمومی ساختمان وارد می‌کند.ترکیب نور، گیاه، شفافیت و لایه‌های مختلف پوسته، باعث شده نمای ساختمان با عملکرد داخلی و کیفیت فضایی آن هماهنگ باشد.در مجموع، خانه شماره ۲ را می‌توان نمونه‌ای از معماری معاصر با رویکرد اقلیمی، پوسته چندلایه و پیوند میان معماری و طبیعت دانست.