ساختمان اداری رونیکس

ساختمان اداری رونیکس در تهران نمونه‌ای از معماری معاصر با رویکرد صنعتی، شفاف و پویا است که زبان طراحی آن با ماهیت فعالیت شرکت ارتباط دارد.ایده اصلی پروژه بر پایه قرارگیری کیوب‌های شفاف در ساختار بنا شکل گرفته و جابه‌جایی این حجم‌ها به ایجاد فضاهای سبز و فضاهای تنفسی کمک کرده است.استفاده از شیشه، ورق فلزی و HPL، ترکیبی معاصر و صنعتی ایجاد کرده و به پوسته ساختمان هویتی مشخص بخشیده است.چاپ دیجیتال روی شیشه‌ها علاوه بر شکل‌دهی به هویت بصری نما، در کنترل تابش و کاهش دید مستقیم نیز نقش دارد.شبکه منظم نقاط روی شیشه با تغییرات تدریجی و فرم‌های پویا، ریتمی متحرک در سطح نما ایجاد کرده است.ترکیب شفافیت، سازه اکسپوز، پوسته نیمه‌شفاف و فضای سبز، ارتباط میان محیط کاری و کیفیت محیطی را تقویت کرده است.در مجموع، ساختمان اداری رونیکس را می‌توان نمونه‌ای از معماری معاصر اداری با رویکرد صنعتی، پوسته نیمه‌شفاف و فرم پویا دانست.